یاد گریه کردنامو هنوز تو داری به خاطر

          یاد اون قطره های اشک پشت راه تو مسافر

          مسافر مردی نکردی که منو تنها گذاشتی

          میون گرگای وحشی منو بی پناه گذاشتی

           مسافر اروم تو رفتی از کنا ر دل عاشق

            داشتم بهت نگاه میکردم توی باغهای شقایق

           مسافر هرچی که گفتم اخه من دوست دارم گل

         تو فقط لبخند سردی روی لبهات بستی ای گل

         مسافر تو این همه سال با همین پاهای خسته

          با همین دستای بستم با همین دل شکسته

      دویدم تند توی جاده تا جلو پاهات بمیرم

    بگم ای گل قشنگم اگه تو بگی میمیرم

            گل من انقدر عجولی که راه و تندی تو رفتی

        هرچی من صدات میکردم که نرو بمون تو رفتی

        ولی تو همش میگفتی نمیخوام که باز بمونم

       اخه این دلم اسیره پیش تو نه جای دیگه

  اره ای گل قشنگم دل من همونجا خشکید

با همون حرفی که گفتی پاهام تو جاده میلرزید

یادته اون روز اخر چی بهم گفتی عزیزم

گفتی که تا زنده هستم پای هیشکی من نشینم

تو به من گفتی تو اون روز عشق واقعی ندیدم

پس تو هم هیچوقت تو دنیا پای یک گل نشینی بعد

من بهت گفتم با گریه عزیزم من عاشقم من

تو بهم گفتی با خنده عزیزم عاشقی نه بعد

من بهت گفتم خدا رو شاهد عشقم می گیرم

       تو بهم گفتی خداییش توی این جاده اسیرم...